Archive - 2016-01-04

1
ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش اول )
2
ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش دوم )

ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش اول )

post-image-new

پس از اطمینان از امن بودن صحنه حادثه و برآورد وسعت حادثه حالا نوبت به مرحله بعدی یعنی ارزیابی اولیه مصدوم می سد . این ارزیابی شامل سه قسمت اصلی است که عبارتند از :
۱- ارزیابی سطح هوشیاری
۲- تنفس
۳- گردش خون ( پرفوزیون )

ارزیابی سطح هوشیاری ( LOC )
در اولین اقدام شما نیاز دارید پاسخگویی بیمار را چک کنید . به مشاهدات خود از وضعیت مصدوم دقت کنید . برای مثال آیا مصدوم قادر به صحبت کردن با شما است ، ناله می کند ، سر و صدا ایجاد می کند و یا به اطراف حرکت می کند ؟ اگر بیمار پاسخگو است در ابتدا سعی کنید اطمینان او را جلب کنید و برای کمک کردن به او ابتدا اجازه بگیرید و سپس در مورد آنچه رخ داده است از او سوال کنید .
اگر مصدوم ساکت است و هیچ حرکتی ندارد نشانه غیرپاسخگو بودن مصدوم است . برای چک کردن پاسخگویی فرد بر روی شانه های مصدوم ضربه بزنید و با صدای بلند سوال کنید : خوبی ؟
اگر او را می شناسید اسم او را صدا بزنید . علاوه بر این شما برای تعیین سطح هوشیاری مصدوم می توانید از روش AVPU استفاده کنید .
به یاد داشته باشید که پاسخ به محرک های کلامی ممکن است بسیار ضعیف باشد . مثلا برخی حرکات بیمار یا باز کردن لحظه ای چشم ها . گاهی شما مجبور هستید برای ارزیابی مصدوم از تحریکات دردناک استفاده کنید . مانند ضربه زدن به شانه های مصدوم .
Untitled

اگر بیمار هوشیار نیست و یا پاسخی نمی دهد در صورت نیاز درخواست نیروی کمکی کنید .

منبع : Red Cross first aid Guideline
ترجمه : علی مقصودلو

ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش دوم )

راه هوایی

پس از ارزیابی سطح هوشیاری مصدوم حال نوبت به ارزیابی راه هوایی مصدوم می رسد . جهت یادآوری ذکر این نکته ضروری است که اگر مصدوم ناله میکند یا قادر به صحبت کردن است این نشانه باز بودن راه هوایی مصدوم می باشد . برای یک بیمار غیر پاسخگو مطمئون شوید که مصدوم در وضعیت به پشت خوابیده ( صورت رو به بالا ) است تا شما بتوانید به طور دقیق و موثر راه هوایی او را ارزیابی کنید . اگر بیمار رو به پایین خوابیده است ( صورت رو به زمین ) ، به آرامی او را بچرخانید و احتیاط کنید اگر بیمار آسیب دارد ، آسیب دیدگی او حاد تر نشود . موقع چرخاندن بیماری که رو به پایین خوابیده با یک دست از پشت سر و گردن را نگه میداریم . اگر بیمار غیرپاسخگو است و راه هوایی او بسته است ، باید به سرعت برای بازکردن راه هوایی او اقدام کنید . دو روش برای انجام این روش وجود دارد :
۱- روش سرعقب / چانه بالا
۲- روش جاو تراست (باز کردن فک با فشار انگشتان شصت بدون حرکت گردن ) برای مواقعی که مصدوم مشکوک به آسیب نخاعی باشد .

* روش سر عقب / چانه بالا :

post-image-new

مراحل انجام این روش عبارتست از :
یک دست بر روی پیشانی و دو یا سه انگشت را زیر چانه بیمار گذاشته و در حالی که پیشانی را به سمت عقب می کشید چانه را به سمت بالا فشار دهید .

* مانور جاو تراست (باز کردن فک با فشار انگشتان شصت بدون حرکت گردن )
post-image-new1

این مانور زمانی برای بازکردن راه هوایی مصدوم استفاده می شود که مصدوم از ناحیه سر یا گردن دچار آسیب شده است . مراحل انجام این مانور عبارتست از :
۱- دست ها در هر دوطرف سر بیمار قرار گرفته به گونه ای که شصت در نزدیکی دو طرف دهان باشد و به سمت چانه اشاره داشته باشد . ( امدادگر در بالای سر بیمار قرار گیرد .) در مانور سر به عقب باید انگشتان روی قسمت استخوانی چانه باشد اگر روی قسمت نرم باشد زبان به سمت عقب می رود.
۲- فک را با فشار انگشتان شصت به سمت بالا بکشید بدون آنکه سر یا گردن مصدوم حرکت داشته باشد . شما با این روش توانسته اید راه هوایی بیمار را باز کنید .

منبع: Red Cross first aid Guideline
ترجمه : علی مقصودلو

logo-web logo-web تمامی حقوق سایت FirstAider متعلق به موسسه پرستاران دانش اندیشه می باشد. اجرای وبسایت توسط: مجموعه طراحی آنلاین