Archive - 2016

1
دوره تربیت مربی کد ٣ امداد و کمک های اولیه جمعیت هلال احمر استان تهران
2
کوموشیو کوردیس چیست ؟
3
چه بیماری را می توان مرده تصور کرد ؟
4
پیشگیری از بروز عوارض قلبی با کنترل سطح قند خون
5
تفاوت ایبوپروفن با استامینوفن
6
کمبود ویتامین D را جدی بگیرید
7
ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش اول )
8
ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش دوم )
9
ارزیابی صحنه حادثه

دوره تربیت مربی کد ٣ امداد و کمک های اولیه جمعیت هلال احمر استان تهران

photo_2016-01-30_20-48-54

دوره تربیت مربی کد ۳ امداد و کمک های اولیه جمعیت هلال احمراستان تهران با حضور جناب آقای علی شاهسونی کارشناس ارشد پرستاری و مدرس موسسه پرستاران دانش اندیشه در بهمن ۱۳۹۴ به میزبانی مرکز آموزش علمی و کاربردی این جمعیت برگزار شد . در این دوره افراد شرکت کننده به فراگیری به روز ترین مباحث امداد و کمک های اولیه پرداختند .

کوموشیو کوردیس چیست ؟

post-image-new1
کوموشیو کوردیس:
وضعیتی بالینی است که در آن ضربه ناچیز به بخش قدامی(جلویی)قفسه سینه وارد شده و منجر به توقف ناگهانی قلب می شود.

علت بروز کوموشیو کوردیس:
این وضعیت اغلب در حوادث ورزشی آماتور اتفاق می افتد که در آن ها پرتابه ای نظیر توپ بیس بال،توپ هاکی روی یخ یا توپ چوگان به مصدوم اصابت مینماید.
همچنین در ضربات بدنی(ضربات ناشی از کاراته و سایر ورزش های رزمی) یا برخورد دو بازیکن به همدیگر میتوانند باعث این وضعیت شوند.

کمک های اولیه در کوموشیو کوردیس:
در صورت عدم وجود نبض و تنفس شروع احیاء قلب و ریه تا زمان فرارسیدن اورژانس میباشد.

چه بیماری را می توان مرده تصور کرد ؟

post-image-new

به طور کلی نمی توان بیماری را مرده فرض کرد مگر این که یک یا چند مورد از وضعیت های ذیل وجود داشته باشد:

۱- عدم وجود سر:این واژه بدین معناست که سر از بقیه بدن جدا شده است.

۲- جمعود نعشی:این واقعه،به معنی سفتی موقت عضلات بدن است که چند ساعت پس از مرگ رخ می دهد.

۳- تجزیه بافت ها:در شرایطی که یک روز از مرگ بیمار گذشته باشد،تجزیه و فاسد شدن بافت های بدن شروع می شود.

۴- کبودی وابسته به جاذبه:به معنای این است که قسمت هایی از بدن که به زمین نزدیک ترند،به رنگ قرمز یا ارغوانی تغییر رنگ می دهند.این امر به دلیل تجمع خون در بافت های نزدیک به زمین یا قسمت های تحتانی بدن ایجاد می شود.

پیشگیری از بروز عوارض قلبی با کنترل سطح قند خون

سلامت نیوز: محققان در مطالعات اخیر خود اثبات کرده اند که سطح قند موجود در خون فرد می تواند بر انقباض رگ های خونی تاثیر گذاشته و موجب بروز تاثیرات خطرناک بر قلب و فشار خون شود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، دانشمندان دانشگاه لستر انگلستان برای اولین بار مکانیسمی را به اثبات رسانده اند که طبق آن، سطح قند خون فرد می تواند بر انقباض رگ های خونی که از عوامل خطرناک تاثیرگذار بر قلب و فشار خون است، تاثیر گذارد.

محققان این دانشگاه به سرپرستی دکتر «ریچارد رینبو»، نشان داده اند که رگ های خونی در حالت افزایش سطح گلوکز در مقایسه با سطح فیزیولوژیکی عادی به شدت منقبض می شوند.

محققان با انجام تکنیک های الکتروفیزیولوزی و میوگرافی در بررسی تاثیر گلوکز بر میوسیت های رگی که سلول های سازنده بافت رگ های خونی ما هستند، مکانیسمی را تشخیص دادند که بر تنگ شدن رگ های خونی کنترل دارند.

حملات قلبی زمانی رخ می دهند که عروق کرونر که مسئول تامین خون ماهیچه های قلب هستند، مسدود می شوند. وجود گلوکز بالا در خون به هنگام بروز حمله قلبی موجب می شود به خاطر ایجاد انقباض در رگ ها، این انسداد تشدید شود و در نهایت ریسک بروز عوارض ناشی از آن افزایش می یابد.

سلامت نیوز: پیشگیری از بروز عوارض قلبی با کنترل سطح قند خون

تفاوت ایبوپروفن با استامینوفن

سلامت نیوز:به رغم وجود انواع متنوع از مسکن‌های غیرنسخه‌ای دو نوع اصلی آن‌ها استامینوفن و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی همچون ایبوپروفن هستند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، سایت مدیکال دیلی در ارائه اطلاعاتی در مورد دو داروی استامینوفن و ایبوبروفن آورده است که اگرچه به نظر می‌آید این دو دارو قابل جایگزینی با یکدیگر هستند اما بیش از آنچه اغلب تصور می‌کنیم با هم تفاوت دارند.

از میان چهار مسکن اصلی، استامینوفن پس از آسپرین دومین داروی قدیمی به جا مانده در بسته‌های دارویی جدید است. اولین بار استامینوفن در اواخر قرن ۱۹ میلادی کشف شد اما تا دهه ۱۹۵۰ استفاده از آن برای کاهش درد و تب با استقبال گسترده‌ای مواجه نبود. در حال حاضر استامینوفن از جمله مسکن‌هایی در جهان است که بدون نسخه یا با تجویز پزشک، بیشترین نرخ مصرف را در بین انسان‌ها دارد.

از طرف دیگر ایبوپروفن دومین داروی جدید در میان سه داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی و غیرنسخه‌ای به حاسب می‌آید که در دهه ۱۹۶۰ تولید آن آغاز شد و در دهه ۱۹۷۰ مصرف آن از طریق تجویز پزشک در آمریکا گسترش یافت.

ایبوپروفن که داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی است می‌تواند میزان التهاب بدن را کاهش دهد در حالی که داروی استامینوفن هیچ خاصیت ضدالتهابی ندارد و به همین دلیل مصرف آن برای تسکین درد ناشی از ورم زانو توصیه نمی‌شود.

نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است که استامینوفن در درمان درد کمر تاثیر ندارد و اثرات آن برای بهبودی علائم آرتروز کوتاه مدت است در حالی که ایبوپروفن تا حدودی می‌تواند در تسکین هر دو عارضه نقش داشته باشد.

همچنین بررسی‌ها در مورد تاثیر این دو دارو بر کاهش تب نشان می‌دهد که ایبوپروفن نسبت به استامینوفن بیشتر در کاهش میزان تب کودک موثر است.
به گفته پزشکان یکی مهمترین نکات مثبت استامینوفن نسبت به ایبوپروفن این است که می‌توان از استامینوفن برای نوزدان تجویز کرد هرچند مصرف ایبوپروفن برای نوزادان شش ماه و کمتر توصیه نمی‌شود.

همچنین در حالی که ممکن است ایبوپروفن از ویژگی‌ چندمنظوره بودن برخوردار باشد اما عموما اعتقاد بر این است که استامینوفن گزینه بهتری است هرچند نتایج مطالعات حاکی از آن است که مضرات استامینوفن که مربوط به میزان مصرف آن است از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بهتر نیست.

سلامت نیوز: تفاوت ایبوپروفن با استامینوفن

کمبود ویتامین D را جدی بگیرید

سلامت نیوز: به کودکان و افرادی که در معرض اشعه آفتاب نیستند توصیه می‌شود از مکمل‌های ویتامین D استفاده نمایند.

به گزارش سلامت نیوز ، دکتر اکبر کوشانفر؛ متخصص کودکان و استاد دانشگاه شهید بهشتی، در ماهنامه دنیای سلامت نوشت: ویتامین D به جذب کلسیم کمک و برای استحکام و سلامت استخوان‌ها لازم است. ویتامین D میزان کلسیم و فسفر را از طریق کمک به جذب آنها از مواد غذایی در روده‌ها و کلیه تنظیم نموده و میزان طبیعی ساخت استخوان را امکان‌پذیر ساخته و از کاهش میزان کلسیم سرم خون جلوگیری می‌کند.

مکانیسم جذب ویتامینD

ویتامین D2 در معرض نور خورشید به ویتامین D3 تبدیل می‌شود. به همین جهت توصیه می‌شود روزانه نیم‌ساعت ۲ بار در هفته در تابستان‌ها ساعت ۱۰ صبح تا ۱۲ که هوا خیلی گرم نیست اندام‌ها یا بدن در معرض آفتاب باشد تا میزان لازم در بدن ساخته شود.

به کودکان و افرادی که در معرض اشعه آفتاب نیستند توصیه می‌شود به خصوص در زمستان‌ها که آفتاب کم است از مکمل‌های ویتامین D استفاده نمایند.

به طوری که یک ضرب‌المثل ایتالیایی گفته جایی که خورشید نمی‌رود دکتر می‌رود. ویتامین D در سوخت و ساز بدن از اهمیت زیادی برخوردار است. در تحقیقات اخیر نشان داده شده که کمبود ویتامین D به عنوان عامل اصلی به حداقل ۱۷ نوع سرطان و هم‌چنین بیماری‌های سکته قلبی، افزایش فشار خون، دیابت، بیماری‌های مزمن پوست مانند اگزما،‌ بیماری‌های کلیه، اختلالات پروستات، دردهای مزمن مانند استئوآرتریت، پوکی استخوان، ضعف عضلانی، کولیت اولسروز (زخم روده بزرگ، آسم، بیماری M.S و غیره) نشان داده شده است. اندازه‌گیری ویتامین D، جهت بررسی میزان ویتامین D در بدن منحصرا اندازه‌گیری آزمایش آن در خون است و میزان ویتامین D لازم حیاتی در بدن ۵۰-۸۰ نانو گرم در میلی‌لیتر است و مصرف اضافی آن برای آینده در بدن ذخیره می‌شود.

ویتامین Dتولید شده در بدن از کلسترول ساخته می‌شود. به همین جهت مصرف داروهای کاهش دهنده کلسترول ممکن است باعث کمبود ویتامین D شود.

در رژیم‌های غذایی کم کلسترول مانند گوشت، ماهی، لبنیات، شیر و تخم‌مرغ نشان داده شده با کمبود ویتامین D همراه است (به علت کاهش پروتئین‌ها).

پیشگیری و درمان کمبود ویتامین D

توصیه‌هایی جهت تامین میزان کافی ویتامین D برای افراد بالغ

۱- قرار گرفتن در معرض تابش نور خورشید به طور منظم در چهار فصل و تا حد امکان بیشترین سطح پوست.

۲- در صورت کمبود ویتامین D در بدن دریافت ۵۰۰۰۰ واحد بین‌المللی به طور روزانه به مدت ۳ ماه و آزمایش بعدی تنظیم ویتامین D خون بین ۵۰-۸۰ نانوگرم در میلی‌لیتر.

۳- درماتولوژیست‌ها توصیه نموده‌اند در صورت اجتناب از تابش نور خورشید برای پیشگیری از راشیتیسم در کودکان و استئومالاسی بزرگسالان دو قرص ارکوکاسیفرول معادل ۵۰۰ واحد بین‌المللی نیاز است و عوارض دارویی آن نادر است. ولی اکثرا ۹۰ درصد مردم ویتامین D مورد نیاز خود را از تابش نور خورشید مثل تماس دست‌ها و صورت، بازوها در خلال پیاده‌روی به دست می‌آورند تولید ویتامین در پوست بسیار سریع- است.

در ایران جهت پیشگیری از راشی‌تیسم در کودکان قطره ویتامین A+D از پانزدهم تا یک‌سالگی ۲۵ قطره روزانه معادل ۴۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین D و ۱۵۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین A توصیه می‌شود و تا سن ۲ سالگی هم بر حسب شرایط و کمبود توصیه می‌شود. در بررسی آزمایش ویتامین D در خون کودکان در تهران برحسب شرایط فصل زمستان و کمبود آفتاب و شرایط پوشش نامناسب پسران و دختران در مقابل آفتاب و همچنین افراد بزرگسال به خصوص خانم‌ها در سنین بالا کمبود ویتامین D شایع و توصیه به بررسی می‌شود. انجمن the vitamin D Cauncil که توسط john-jacob connel M.D بنیان‌گزاری شده است.

هدف این انجمن بررسی کمبود ویتامین D و بیماری‌های مربوط به آن همچنین آموزش‌گروه‌های مختلف شغلی، بررسی مقالات و آگاهی افراد از طریق رسانه‌های مختلف می‌باشد. در تهران نیز جمعیت متخصص کودکان توصیه شده است به علت شیوع کمبود ویتامین D در کودکان بالای ۲ سال آزمایشات خون از نظر کم‌خونی بررسی می‌شود. در صورت کمبود اقدامات درمانی انجام شود.

مسمومیت با ویتامین D

دریافت بیش از حد ویتامین D ممکن است ایجاد مسمومیت نماید. بنابراین مقدار ویتامین D برای پیشگیری و درمان باید بر اساس هر بیمار بررسی، اجرا و با دقت مراقبت شود. در افراد طبیعی مصرف طولانی‌مدت با دوزهای بالای ویتامین D که ۵۰ تا ۱۰۰ برابر معادل ۲۰۰۰ واحد بین‌المللی نیاز فیریولوژیک باشد، همواره باید مسمومیت ویتامین D را مدنظر داشت.

دوز مسمومیت شیرخواران و کودکان که حساسیت بیشتری دارند گاهی اوقات در اثر ناآگاهی والدین یا عدم کنترل در هیپوپاراتیروئیدی که ویتامین D به صورت درمان طولانی‌مدت مصرف می‌شود ظاهر می‌گردد. نکته جالب این است که در صورت تابش بیش از حد اشعه آفتاب به پوست مسمومیت با ویتامین D روی نمی‌دهد چرا که طبیعت مکانیسم‌های متعدد برای تقلیل خطر بروز مسمومیت با این ویتامین را داراست. علائم مسمومیت با ویتامین D با شکایاتی چون بی‌اشتهایی، تهوع و استفراغ، بیقراری، یبوست، اختلال رشد، پرادراری، رنگ‌پریدگی، سردرد و افزایش فشار خون همراه می‌باشد.

مسمومیت با ویتامین D ممکن است منجر به نارسایی پیشرونده کلیه شود. ثابت شده است مصرف روزانه ۰۰۰/۵۰ واحد بین‌المللی ویتامین D به مدت چند ماه سبب ایجاد مسمومیت می‌گردد. گاهی اوقات برای درمان کمبود از مقدار خوراکی و تزریقی ویتامین D بیش از حد مجاز توصیه و استفاده شده است. این مقدار باید زیر نظر پزشک و به مدت کوتاه انجام شود. تجویز ویتامین D در کودکان از اهمیت خاص برخوردار است. درمان مسمومیت با ویتامین D عبارت است از قطع دارو و مایع درمانی به میزان کافی.
سلامت نیوز: کمبود ویتامین D را جدی بگیرید

ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش اول )

post-image-new

پس از اطمینان از امن بودن صحنه حادثه و برآورد وسعت حادثه حالا نوبت به مرحله بعدی یعنی ارزیابی اولیه مصدوم می سد . این ارزیابی شامل سه قسمت اصلی است که عبارتند از :
۱- ارزیابی سطح هوشیاری
۲- تنفس
۳- گردش خون ( پرفوزیون )

ارزیابی سطح هوشیاری ( LOC )
در اولین اقدام شما نیاز دارید پاسخگویی بیمار را چک کنید . به مشاهدات خود از وضعیت مصدوم دقت کنید . برای مثال آیا مصدوم قادر به صحبت کردن با شما است ، ناله می کند ، سر و صدا ایجاد می کند و یا به اطراف حرکت می کند ؟ اگر بیمار پاسخگو است در ابتدا سعی کنید اطمینان او را جلب کنید و برای کمک کردن به او ابتدا اجازه بگیرید و سپس در مورد آنچه رخ داده است از او سوال کنید .
اگر مصدوم ساکت است و هیچ حرکتی ندارد نشانه غیرپاسخگو بودن مصدوم است . برای چک کردن پاسخگویی فرد بر روی شانه های مصدوم ضربه بزنید و با صدای بلند سوال کنید : خوبی ؟
اگر او را می شناسید اسم او را صدا بزنید . علاوه بر این شما برای تعیین سطح هوشیاری مصدوم می توانید از روش AVPU استفاده کنید .
به یاد داشته باشید که پاسخ به محرک های کلامی ممکن است بسیار ضعیف باشد . مثلا برخی حرکات بیمار یا باز کردن لحظه ای چشم ها . گاهی شما مجبور هستید برای ارزیابی مصدوم از تحریکات دردناک استفاده کنید . مانند ضربه زدن به شانه های مصدوم .
Untitled

اگر بیمار هوشیار نیست و یا پاسخی نمی دهد در صورت نیاز درخواست نیروی کمکی کنید .

منبع : Red Cross first aid Guideline
ترجمه : علی مقصودلو

ارزیابی اولیه مصدوم ( بخش دوم )

راه هوایی

پس از ارزیابی سطح هوشیاری مصدوم حال نوبت به ارزیابی راه هوایی مصدوم می رسد . جهت یادآوری ذکر این نکته ضروری است که اگر مصدوم ناله میکند یا قادر به صحبت کردن است این نشانه باز بودن راه هوایی مصدوم می باشد . برای یک بیمار غیر پاسخگو مطمئون شوید که مصدوم در وضعیت به پشت خوابیده ( صورت رو به بالا ) است تا شما بتوانید به طور دقیق و موثر راه هوایی او را ارزیابی کنید . اگر بیمار رو به پایین خوابیده است ( صورت رو به زمین ) ، به آرامی او را بچرخانید و احتیاط کنید اگر بیمار آسیب دارد ، آسیب دیدگی او حاد تر نشود . موقع چرخاندن بیماری که رو به پایین خوابیده با یک دست از پشت سر و گردن را نگه میداریم . اگر بیمار غیرپاسخگو است و راه هوایی او بسته است ، باید به سرعت برای بازکردن راه هوایی او اقدام کنید . دو روش برای انجام این روش وجود دارد :
۱- روش سرعقب / چانه بالا
۲- روش جاو تراست (باز کردن فک با فشار انگشتان شصت بدون حرکت گردن ) برای مواقعی که مصدوم مشکوک به آسیب نخاعی باشد .

* روش سر عقب / چانه بالا :

post-image-new

مراحل انجام این روش عبارتست از :
یک دست بر روی پیشانی و دو یا سه انگشت را زیر چانه بیمار گذاشته و در حالی که پیشانی را به سمت عقب می کشید چانه را به سمت بالا فشار دهید .

* مانور جاو تراست (باز کردن فک با فشار انگشتان شصت بدون حرکت گردن )
post-image-new1

این مانور زمانی برای بازکردن راه هوایی مصدوم استفاده می شود که مصدوم از ناحیه سر یا گردن دچار آسیب شده است . مراحل انجام این مانور عبارتست از :
۱- دست ها در هر دوطرف سر بیمار قرار گرفته به گونه ای که شصت در نزدیکی دو طرف دهان باشد و به سمت چانه اشاره داشته باشد . ( امدادگر در بالای سر بیمار قرار گیرد .) در مانور سر به عقب باید انگشتان روی قسمت استخوانی چانه باشد اگر روی قسمت نرم باشد زبان به سمت عقب می رود.
۲- فک را با فشار انگشتان شصت به سمت بالا بکشید بدون آنکه سر یا گردن مصدوم حرکت داشته باشد . شما با این روش توانسته اید راه هوایی بیمار را باز کنید .

منبع: Red Cross first aid Guideline
ترجمه : علی مقصودلو

ارزیابی صحنه حادثه

post-image-new

• رسیدن به صحنه حادثه
هنگامی که شما به صحنه حادثه می رسید نیاز دارید یک ارزیابی فوری و اولیه از نوع حادثه ، بزرگی حادثه ، میزان خسارت و تعداد مصدومان داشته باشید . اطلاعات جمع آوری شده از این مرحله به شما در تعیین میزان فوریتی بودن حادثه کمک می کند .
زمانی که به شما اطلاعاتی در مورد یک موقعیت اورژانسی داده می شود باید این نکته مهم را در ذهن خود داشته باشید که اولویت اول سلامت خود شماست و سپس همکاران یا تیم همراه شما و در آخر بیمار یا مصدوم .
یک بخش از وظیفه شما در صحنه حادثه این است که تعیین کنید آیا صحنه حادثه امن است یا خیر . چه تعداد بیمار یا مجروح در صحنه حادثه وجود دارند و نوع آسیب آنها چیست . شما باید در صحنه حادثه اطلاعات اولیه را جمع آوری کرده و آنها را به مرکز فوریت ها گزارش داده و در صورت نیاز درخواست کمک کنید .
ادامه مطلب . . .

logo-web logo-web تمامی حقوق سایت FirstAider متعلق به موسسه پرستاران دانش اندیشه می باشد. اجرای وبسایت توسط: مجموعه طراحی آنلاین